Zo beoordeel je je eigen werk met Claude
5 min leestijd
De meeste mensen die Claude vragen hun eigen werk te beoordelen, plakken een concept en stellen een versie van “ziet dit er goed uit?”. Het antwoord is bijna altijd een versie van ja, met een paar kleine bijstellingen. Dat komt niet doordat het concept echt in orde is. Het komt doordat “ziet dit er goed uit” Claude niet vertelt wat “goed” betekent voor dit specifieke stuk tekst, dus het valt terug op dezelfde beleefde, oppervlakkige ronde die het aan alles zou geven.
Een beoordeling is maar zo nuttig als het specifieke ding waarvan je vroeg het te controleren.
De oplossing is geen betere versie van “ziet dit er goed uit”. Het is de werkelijke faalwijzen benoemen waar je je zorgen over maakt, een voor een, en Claude vragen daar specifiek op te controleren in plaats van op het concept als geheel.
Waarom een algemeen verzoek een algemeen antwoord krijgt
“Ziet dit er goed uit” heeft geen fout antwoord ingebouwd. Claude kan die vraag niet falen, dus het faalt niet. Vraag in plaats daarvan “zorgt deze openingszin dat een vreemde verder wil lezen” en er ligt nu een echte lat om te halen, een waarop Claude echt nee kan zeggen. Het verschil is geen beleefdheid. Het is dat de tweede vraag een concrete faalvoorwaarde heeft en de eerste niet.
Dit telt vooral voor je eigen werk, omdat jij degene bent die je eigen blinde vlekken het minst opmerkt. Je weet al wat je bedoelde, dus een zin die eigenlijk onduidelijk is, leest voor jou als duidelijk, omdat je brein het gat automatisch vult. Een specifieke controle dwingt Claude de zin te beoordelen zoals hij geschreven is, niet zoals hij bedoeld was.
Tip
Vraag Claude het concept te beoordelen alsof het je bedoeling nooit had gezien, alleen de woorden op de pagina. Die ene instructie vangt meer echte problemen dan tien rondes “klinkt dit goed”.
Een korte lijst specifieke dingen die de moeite van het controleren waard zijn
In plaats van één brede beoordeling haal je een concept door een kleine reeks benoemde controles. Elke vangt een ander soort fout, en samen bestrijken ze meer terrein dan één “beoordeel dit”-ronde.
Onbewezen beweringen: elke zin die een feit, een getal of een resultaat noemt zonder dat iets in het concept zelf het onderbouwt
Een zwakke opening: of de eerste zin iemand zonder context verder zou laten lezen, of dat hij de kern begraaft
Een inconsistente toon: een sectie die zonder reden verschuift van informeel naar formeel, of van zelfverzekerd naar aarzelend
Een ontbrekend tegenargument: het voor de hand liggende bezwaar dat een sceptische lezer zou maken en dat het concept nooit behandelt
Elk van deze is controleerbaar. Claude kan ja of nee zeggen op “zit er in alinea twee een onbewezen bewering” op een manier waarop het geen ja of nee kan zeggen op “is dit goed”. Dat is de hele verschuiving.
Beoordeel dit concept op drie specifieke dingen: elke zin die een getal of resultaat noemt zonder onderbouwing in de tekst, of de eerste twee zinnen iemand zonder enige context zouden pakken, en elke plek waar de toon zonder duidelijke reden verschuift. Citeer bij elk gevonden probleem de exacte zin.
”Om de exacte zin vragen, niet alleen een algemene opmerking, maakt de beoordeling uitvoerbaar. “De toon is ergens inconsistent” zegt dat er een probleem is zonder te zeggen waar, wat betekent dat je zelf alles weer opnieuw leest om het te vinden.
In Claude Tutorial
Dit werkt bij alles, niet alleen bij proza.
Specifieke faalwijzen benoemen in plaats van om een algemene mening te vragen is een gewoonte die even goed overdraagbaar is naar het beoordelen van spreadsheets, plannen en code als van teksten. De app heeft hier een volledige les over, met oefening die op al die gebieden overdraagbaar is.
Beoordelen voor de lezer, niet voor jezelf
Een tweede nuttige controle is Claude vragen het concept te lezen zoals een specifieke lezer het zou lezen, niet als een neutrale beoordelaar. “Zou een klant die ons product nooit heeft gebruikt deze alinea begrijpen” brengt andere problemen boven dan “is dit goed geschreven”, omdat het de beoordeling dwingt rekening te houden met wat die specifieke lezer al weet en niet weet.
Dit werkt vooral goed als de echte lezer minder over het onderwerp weet dan jij. Je schreef het concept met je eigen volledige context in je hoofd, dus een zin die leunt op een nooit uitgesproken aanname leest voor jou als compleet en voor hem als verwarrend.
Lees deze uitleg als iemand die ons product nog nooit heeft gebruikt en geen achtergrond heeft in de termen die ik gebruikte. Markeer elke zin die kennis veronderstelt die hij niet zou hebben, en zeg me wat er ontbreekt om het voor hem begrijpelijk te maken.
”Weten wanneer Claude's beoordeling niet genoeg is
Claude's beoordeling is sterk in structuur, helderheid, toon en interne consistentie, de soorten problemen die zichtbaar zijn uit de tekst zelf. Ze is zwakker bij alles wat kennis buiten het concept vereist: of een getal echt klopt, of een bewering over een concurrent actueel is, of een juridisch of medisch detail juist is. Een beoordeling die op die fronten schoon terugkomt, betekent dat het concept intern consistent is, niet dat elk feit erin juist is.
Veelgemaakte fout
Een schone beoordeling behandelen als bewijs dat de inhoud juist is. Claude kan je vertellen dat een zin helder is en goed onderbouwd door de rest van het concept. Het kan een feit niet aan de echte wereld toetsen tenzij je het iets geeft om dat feit tegen te toetsen.
Als een concept leunt op specifieke feiten die je zelf niet hebt gecontroleerd, is dat een aparte controle, niet iets wat een structurele beoordeling dekt.
Lees verder
- Betere ideeën bedenken met Claude: een brede reeks ideeën terugbrengen is een eigen soort beoordeling, eerder in het proces uitgevoerd in plaats van aan het eind.
- Weten waar Claude's antwoorden een tweede controle nodig hebben: wat zelfs na een schone beoordeling nog een onafhankelijke controle nodig heeft.