Verfijn Claudes eerste antwoord tot het juiste
5 min leestijd
Aan de slag met Claude introduceerde de basiszet: behandel het eerste antwoord als een concept, reageer erop, vraag om nog een ronde. Wat het niet behandelt, is wat je in die reactie nu eigenlijk moet zeggen. “Maak het beter” of “probeer opnieuw” geeft Claude bijna niets om mee te werken, en daarom komen die vervolgvragen zo vaak nauwelijks anders terug dan de eerste poging.
“Probeer opnieuw” en “verbeter de tweede alinea, hij is te formeel” vragen hetzelfde. Slechts een van beide vertelt Claude wat er veranderd is.
Noem de categorie, niet alleen het gevoel
Een eerste concept dat niet klopt, is meestal op een van een klein aantal manieren fout. Benoemen op welke, maakt van een vage reactie een specifieke instructie.
Verkeerde toon. De inhoud klopt maar leest te stijf, te losjes, te verontschuldigend of te agressief voor wie het gaat lezen.
Verkeerde reikwijdte. Het behandelt te veel, te weinig of het verkeerde deel van het verzoek, gebruikelijk als een prompt om meerdere dingen tegelijk vroeg.
Ontbrekend detail. Een specifiek feit, getal of voorbeeld dat nodig is om het concept bruikbaar te maken, staat er niet in, meestal omdat je het in de eerste prompt ook niet hebt opgenomen.
Verkeerde aanname. Claude gokte iets wat je niet had gespecificeerd, en gokte fout: het nam een andere doelgroep, een andere deadline, een ander beginpunt aan dan het echte.
Verkeerd formaat. De inhoud zit dichtbij maar de vorm klopt niet: een alinea waar je een lijst nodig had, drie opties waar je er één nodig had, een lange versie waar je een korte nodig had.
Tip
Voordat je op een concept reageert, sorteer je in stilte wat eraan mankeert in een van deze vijf bakjes. Het bakje waarin je belandt, vertelt je bijna precies wat je terug moet zeggen.
Hoe elke correctie echt klinkt
Verkeerde toon: “Dezelfde inhoud, maar minder formeel, alsof je met een teamgenoot praat, niet met een klant.”
Verkeerde reikwijdte: “Schrap de derde alinea helemaal, hij beantwoordt een vraag die ik niet stelde. Laat de rest zoals het is.”
Ontbrekend detail: “Voeg toe dat dit alleen het team aan de oostkust raakt, dat is weggevallen.”
Verkeerde aanname: “Dit gaat ervan uit dat de lezer de projectcontext al kent. Dat doet hij niet, voeg eerst een zin achtergrond toe.”
Verkeerd formaat: “Maak hier drie opsommingspunten van in plaats van een alinea, één per optie.”
Elk daarvan wijst naar één ding en laat de rest van het concept ongemoeid. Dat is het verschil tussen een correctie en een herstart: een correctie vertelt Claude precies wat te veranderen en wat te houden.
Dit zit dichtbij, maar het is gericht aan het hele bedrijf. Het moet klinken alsof het alleen voor ons team van vijf mensen is, mensen die de achtergrond al kennen. Houd de structuur, maak de toon losser en schrap de tweede alinea, die een context uitlegt die ze al hebben.
”
In Claude Tutorial
Wijzen op een specifiek probleem verslaat overal een vage reactie.
Dit is niet alleen een schrijfgewoonte. De lessen van de app passen dezelfde vaardigheid van gerichte feedback toe op het beoordelen van code, het evalueren van een plan en het geven van feedback aan andere mensen, niet alleen op het herzien van Claudes concepten.
Verfijnen over meer dan één ronde
Eén correctie is vaak genoeg, maar niet altijd. Als het twee of drie rondes kost, geldt elke keer dezelfde regel: reageer op wat er echt voor je ligt, niet op je herinnering aan het eerste concept. Een correctie in de tweede ronde die zegt “repareer ook het slot” terwijl ze negeert wat er in ronde één veranderde, betekent meestal dat de twee instructies stilletjes botsen en Claude moet raden welke wint.
Een nuttige gewoonte voor een langere verfijning: lees het huidige concept na twee of drie rondes alsof je de eerdere versies nooit hebt gezien. Dat is de versie die een lezer echt zal zien, en het is makkelijk het spoor bijster te raken over wat er nog fout is nadat je drie concepten achter elkaar hebt aangestaard.
De fout die dit alles weggooit
Veelgemaakte fout
Een gloednieuw gesprek beginnen als een concept niet klopt, in plaats van door te gaan in het gesprek waarin Claude de context al heeft. Een vers gesprek betekent de doelgroep, de beperkingen en al het andere uit de eerste prompt opnieuw uitleggen, wat langzamer is dan wijzen op wat er mis is in het gesprek dat je al open hebt.
Deze fout maak je makkelijk per ongeluk. Het is gewoon om uit gewoonte een nieuwe chat te openen, vooral op een telefoon, zonder te merken dat het gesprek met de echte context nog in je geschiedenis staat. Voordat je opnieuw begint, loont een snelle check: is er al een gesprek met deze context, en zou doorgaan daarmee sneller zijn dan alles opnieuw uit te leggen?
Er is één echte uitzondering. Als de taak echt is veranderd, niet een correctie van dezelfde uitvoer maar een heel ander verzoek, is een nieuw gesprek de juiste keuze. De test is of je nog steeds wilt dat Claude de eerdere context onthoudt. Zo ja, blijf in dezelfde thread. Als de eerdere context je echt in de weg zou zitten, begin schoon.
Lees verder
- Prompts schrijven die je een bruikbaar eerste concept opleveren: het raamwerk voor een sterke eerste prompt, zodat er van begin af aan minder te corrigeren valt.
- Claude je eerst de juiste vragen laten stellen: de verkeerde gok voorkomen voordat hij gebeurt, in plaats van hem achteraf te herstellen.
- Een feit corrigeren versus een toon corrigeren: een nadere blik op één specifiek verfijningsgeval met hoge inzet.
- Bestanden uploaden die Claude echt kan gebruiken: dezelfde gewoonte van de specifieke vraag toegepast op een taak rond een geüpload bestand.